Sex verhaal: Op vakantie

Beoordeel dit verhaal:

Dit alles speelde zich af in het zuidwesten van Frankrijk ongeveer honderd kilometer ten zuiden van Bordeaux.

Vrijen op de camping is anders. Je hebt het idee dat iedereen je hoort, vooral de kinderen die in hun kleine tentjes naast je staan. Nu kunnen wij behoorlijk stil zijn, maar toch. Voor een lekker potje ongeremd moet je dus het bos in. Dat gingen we doen, hadden we ons tijdens het zonnen aan het strand voorgenomen.
Het voorspel begon direct en bestond uit zinspelingen op wat komen ging.<br
Na de afwas, waar het woordenvoorspel gewoon verder ging, liepen we de camping af een breed pad op. Af en toe stopten we, om elkaar even snel te strelen en te vrijen. Na een stukje gelopen te hebben sloegen we linksaf, en liepen door naar een open plek in het bos. De zee konden we verderop horen ruisen, een ideale begeleiding. Door de zinspelingen over de hele dag en de handtastelijkheden tijdens de wandeling, waren we zo ver heen dat de rest in een paar minuten was afgemaakt. We zaten uit te hijgen toen we stemmen hoorden.
Volledig in paniek trokken we onze kleren aan, niks nagloeien. We hadden ze nét aan, toen een heel gezelschap vriendelijk groetend, langs kwam lopen en op twee meter afstand van ons liefdesbed voorbijliepen. Ze liepen tot onze verbazing door naar het brede pad wat naar de camping liep. Waar kwamen die vandaan, vroegen we ons af. Even later zijn we weer naar de camping gelopen. Nog steeds een beetje beduusd over wat ons had kunnen overkomen. Op de camping liepen we richting onze caravan, uitgedroogd door onze korte maar zeer heftige vrijpartij. We passeerden een stel Fransen, waar we eerder kennis me hadden gemaakt. Ze zaten voor hun tent uit te buiken. Of we iets wilden drinken? Dat wilden we wel. Aan het eind van de avond hadden we afgesproken om de volgende morgen samen een dagje naar het strand te gaan om te picknicken en te barbecuen. De kinderen, die we overdag slechts zelden ontmoeten, wilden niet mee, ze gingen, met hun zeer uitgebreide en internationale vriendenclub, zelf naar het strand. We gaven ze geld om op de boulevard wat te eten en doken te bed. De volgende morgen deden we samen met de fransen boodschappen voor het dagje strand en zij zouden ons naar een plek brengen waar het rustig was en waar we in ons blootje ongestoord konden recreëren. <p>
We liepen met ze mee en tot onze verbazing liepen we richting de plek waar we die avond ervoor zo vurig en gevaarlijk de liefde hadden bedreven. Bij de plek aangekomen keken we elkaar veelbetekenend aan en schoten in de lach. De anderen vroegen wat er zo leuk was en we vertelden aan ons gezelschap dat we hier hadden gevreeën. Ze begonnen ook te lachen en vertelden: ?jullie hebben geluk gehad, dit is een pad naar het rustige strand, hier lopen ?s avonds veel mensen langs.?
?Lekker rustig strand is het dan,? zei ik, ongemeend sarcastisch.

?Niet alleen mensen die naar het strand geweest zijn, maar ook strandwandelaars die bij de boulevard beginnen en via dit pad naar de camping terug lopen komen hier langs.?
?Dan hebben we zeker mazzel gehad,? was onze conclusie.
Op het vrijwel lege strand kleedden we ons uit en genoten in ons nakie van de zee en de zon.
Af en toe kwamen er mensen langs die een strandwandeling maakten vanaf het gewone strand. Sommige zeiden ons gedag anderen liepen al dan niet aangestoot zwijgend door.
We zochten kleine houtjes op het strand voor de bbq. Op een paar stenen hadden we een vuurtje gemaakt. De bedoeling was om voldoende gloeiende as te krijgen om het vlees boven te roosteren. Het was ook leuk om rond het vuur te zitten en elkaar verhalen te vertellen. Om voldoende houtjes te vinden moesten we steeds verder van het vuur zoeken. Ik was richting het bewaakte strand aan het zoeken toen er langs het strand twee, heel knappe, Duitse meisjes van een jaar of zestien kwamen aanlopen, uitsluitend gekleed in een klein bikinibroekje. Hun lange blonde haren, die een sterk contrast vormden met hun bruine body, wapperden in de zeewind. Ze veranderden van richting en kwamen naar me toe lopen en vroegen: ?wat zoekt u.?
?Ik zoek hout voor de barbecue,? antwoordde ik.
?Mogen we helpen??
?Natuurlijk,? zei ik verbaasd.
Met zijn drieën zochten we verder ondertussen pratend over wat wij en zij gingen doen in de vakantie en hier aan het strand. We hadden genoeg hout en liepen naar de rest. De meisjes kwamen bij ons zitten en we boden ze wat te drinken aan. We praten over: de camping, het uitgaansleven en hun ouders, die nogal streng waren met op tijd eten. Daarom konden ze, zeer tot hun spijt, niet ingaan op onze uitnodiging om mee te eten. Vrolijk zwaaiend vertrokken ze, ons een beetje verbaasd, maar ook verheugd over de leuke en spontane ontmoeting achterlatend.
Op ons plekje in het bos hebben we niet meer gevreeën.
Een paar dagen later was het bewolkt en winderig op de camping. Aan het strand kan het toch zonnig zijn, wisten we uit ervaring. Dit is een fenomeen wat hier regelmatig voorkomt. We namen ons, door mijn vrouw speciaal hiervoor gemaakt, windschermpje mee. Dit schermpje is ruim twee meter lang en zestig centimeter hoog. Ideaal om achter te zonnen bij winderig weer. We liepen het strand op naast het bewaakte strand, waar alleen topless was toegestaan, en zetten de luwtegever op. Op dit gedeelte van het strand zat alles door elkaar. Van badpak tot naakt.
Door zijn bescheiden hoogte heb je geen scheerlijnen nodig. De stokken van een meter in het zand geduwd een dijkje van zand ertegen en klaar; in minder dan een minuut. We kleden ons uit en gingen lekker in ons blootje op onze rietmatten liggen.
Alleen een paar mensen aan het bewaakte strand lagen in de verte te recreëren. Het hele strand was voor ons.
De zon scheen, maar niet zo sterk. Volmaakt dus om lekker bruin, te worden. Even later kwamen twee jonge Franse mensen, andere dan die van het barbecuen, aanlopen. Ze zwaaiden even ter herkenning en gingen op een meter of vijftien bij ons vandaan ook bloot liggen zonnen.
Zij waren ook bekend met het verschijnsel: bewolkt op de camping, zonnetje aan het strand.<p>
Na een tijdje werd ik wakker uit een hazenslaapje en keek om me heen. De buren waren er nog steeds en we wisselden een gebaar van verstandhouding over de heerlijke: rust, stilte en de zon. Ook ware liefhebbers dus.
Ik draaide me op mijn buik en genoot kreunend verder. Mijn vrouw tikte mij even later aan en zei: ?moet je kijken.?
Ik keek naar het stel verderop waarvan het meisje de jongen, die op zijn buik lag, aan het strelen was van zijn nek tot en met zijn billen en terug. Het meisje keek naar ons en zag ons kijken. Betrapt wilde ik mijn blik afwenden maar ze glimlachte uitnodigend. Mijn vrouw en ik gingen meegenietend liggen kijken. Het meisje streelde door en de jongen begint zich om te draaien. Met zijn vlaggenmast fier omhoog ging het strelen nu aan de andere kant door. Als grote liefhebbers van het edele spel en dit soort gekke dingen, begonnen wij ook. Naar elkaar kijkend en van elkaar genietend gingen we door. De mensen op het bewaakte strand konden ons wel zien, wij hun ook, maar niet wat we deden. We hoefden ons niet te haasten, zoals in het bos, we hadden nu overzicht op onze omgeving. De anderen hadden ook geen haast en we genoten van hun spel en zij van ons, dat lieten ze wel merken. Na een uurtje of wat lekker gestreeld te hebben werd het spel wat heftiger. We zien aan hun houding dat ze begonnen waren aan het grote werk. Wij begonnen ook. We wisselden om en om standjes uit. Alles naast elkaar liggend vanwege de ogen in de verte. Op een bepaald moment hielden we het niet meer en zonder nog te kijken bereikten we de finish. Rustig nagenietend streelden we elkaar en de anderen deden dat ook. We keken weer naar elkaar, begrijpend en genietend.
Op de camping kwamen we elkaar regelmatig tegen. Een vriendelijk opgestoken hand en wat we gedeeld hadden aan het strand, was het enige contact wat er tijdens de rest van de vakantie was tussen ons.