Sex verhaal: Inleiding

Beoordeel dit verhaal:

Hoi, ik ben Snoopy. Ik stel me toch eventjes kort aan jullie voor. Alhoewel in de verhalen die jullie binnenkort zullen lezen, gaan jullie heel goed begrijpen wat ik voel, hoe ik denk en wat ik heb meegemaakt. Enige tijd terug viel mijn oog op een jonge dame. Per toeval liep ik haar tegen het lijf in het station van Antwerpen-Centraal. Wij stonden beiden te wachten op een late trein. Op dit uur was het nog behoorlijk druk. Je kent dat wel hé : een komen en gaan van haastige lieden. Maar zij gaf me een totaal andere indruk, zij was anders. Ze zat rustig op een stationsbank en keek nu en dan om zich heen. Ik observeerde haar en werd met de minuut nieuwsgieriger. Ze had een verzorgd voorkomen. Wat wist ik van haar ? Niets ! Jammer vond ik want haar figuur mocht er eigenlijk best wezen in de kleren die ze aanhad. Ze droeg een beige, halflange regenjas, een jeansbroek en een soort kickers, sportmodel. Meer wist ik niet. Maar haar uiterlijk sprak me wel aan : een halflang blond kapsel, slanke hals, hoge jukbeenderen, en toen ik haar passeerde zag ik in een oogwenk haar lichtbruine pupillen waarin ik gemakkelijk in kon verdrinken. Tja die meid sprak me wel aan. Ik schatte haar zo’n 20 jaar of alleszins dicht daarbij. Haar lengte kon ik nu nog niet inschatten aangezien ze neerzat Doch ze was tenger gebouwd en had een lange rechte rug met ietwat korte schouders. Hopelijk kom ik echt wat meer van haar te weten ! Kort daarop kondigde een late trein zich aan. Het juffertje stond op, pakte een grote koffer en stapte die trein op. Ook ik moest dezelfde richting uit. Benieuwd om het avontuur, het onbekende - mijn fantasie sloeg reeds op hol – zocht ik een plaats op zodat ik haar van op afstand kon observeren. Ik nam een boek uit mijn handtas en deed alsof ik aandachtig een bladzijde in me opnam. Niets daarvan. Ongemerkt gleed mijn blik naar die jonge dame. Ze hield een gsm in haar ene hand en had een druk gesprek met iemand anders. Haar stem klonk beleefd, vriendelijk en had een zacht timbre. Ik verlangde ernaar om een gesprek met haar aan te knopen. Een resem vragen brandden op mijn tong. Even plots als de trein zich in gang had gezet, even plots remde hij af en kwam aan in Berchem, het station net voorbij Antwerpen-Centraal. Zij stapte uit en verdween in de duisternis van het perron. Dat was het laatste wat ik van haar zag, voorlopig althans. De komende maanden echter zou ik haar van heel dichtbij leren kennen en jullie ook ! Haar naam ? weet ik niet. Waar ze woont ? ja, eigenlijk ook niet. Dus wordt het eventjes wachten en hopen dat ik ze binnenkort opnieuw tegen het lijf loop. Eén ding weet ik zeker : ze stapte af in het station van Berchem en haar verschijning bleef me dagenlang bij... tot ik haar plots opnieuw voor mij zag staan. En toen ? Ja.. eventjes geduld, beste lezers. Laat me zo vlug mogelijk weten hoe deze verhalenreeks verder zou kunnen gaan. Kom op met jullie fantasie, jullie verlangens, jullie gedachten... ! en ik beloof jullie om de komende maanden een reeks neer te zetten waar je duimen en vingers zult kunnen van aflikken. Haast jullie en mail me : domien_boy@hotmail.com