Alle personages hebben fictieve namen ten behoeve van de privacy. Ook al is dit verhaal zelf fictie, de realiteit mag de fictie nooit overstijgen, niet?
Het is een druilerige winter wanneer mijn vader met terminale kanker na 3 jaar de strijd opgeeft, waardoor ik, mijn zusje Misaki en mijn moeder over blijven.
In zijn testament vraagt hij dat ik niet alleen het huishouden met mijn moeder probeer te runnen, maar ook dat ik zo spoedig mogelijk de familielijn voort kan zetten.
Ik ben 29 jaar, blondbruin haar, blauwe ogen en 1,89 m groot met brede schouders. Mensen zeggen dat mijn ogen onweerstaanbaar zijn, daar ze soms peilloos diep lijken als ik in het niets staar. Misaki is 19, koperblond lang haar tot aan haar middel, smaragd groene ogen en is 1, 77 m groot. Ze is zeer atletisch gebouwd maar toch heerlijk vrouwelijk in haar vormen, tot haar grote C-Cup toe. Net als ik kan Misaki soms veraf lijken, wat haar ogen een zelfde onweerstaanbaarheid geeft als de mijne.
Al sedert haar geboorte was ik er altijd voor haar, en hoewel ik door de jaren heen milder ben geworden, kon mijn zusje altijd bij me terecht als ze haar lastig vielen, met al haar vragen of zelfs de meest onwaarschijnlijke dingen. En zij wist me altijd een grote mate aan vrolijkheid bij te brengen.
Alleen heb ik haar bewust nooit als meer dan mijn zusje willen zien, toch kon niet ontkend worden dat ik haar heel veel toeliet in mijn leven.
Beiden zijn we gek op Japanse films en bepaalde reeksen kennen we allebei nagenoeg by heart. Gelukkig nam Misaki sneller interesse voor de meer courante mangareeksen die ik volgde dan voor de 'te meisjesachtige' zoals zij die zelf regelmatige bestempelde. Zo ver ging het zelf dat ze me vaker aansprak met het Japanse 'Onii-chan (grote broer)' dan Daiku-San of Daiku-Sama (beleefdheidsvormen voor een hoger geplaatst persoon) en ik haar vaak Onee-Chan (zusje) noemde. Enkel als ik haar naam uitsprak was het omdat ze iets verkeerds had gedaan of wanneer we onder minder bekend volk waren; ze ergerde er zich dan aan als ik haar niet met haar naam aansprak ;-).
Wanneer ze echter de wil van mijn overleden vader te horen krijgt, verandert er iets in haar, en ik merk het blijkbaar als enige. Als ze naar me kijkt, staat er wanhoop en een ontembaar verlangen in haar ogen. Het duurde ook niet lang voor ik haar daar rechtuit over aansprak. Het moment mijn moeder vertrokken was voor haar werk (ik zou ook vertrekken naar het mijne, Misaki had schoolverlof), vond ik haar in de woonkamer, stilletjes in de sofa gezeten. Ik ga naast haar zitten en zeg niets, maar neem haar hoofd met mijn rechterhand en laat haar zachtjes tegen mijn schouder leunen, zoals ik vaak deed als haar iets verdriet had gedaan of ze zich bezeerd had.
"Misaki, ik zie dat er wat scheelt, ik ken je te goed daarvoor om dat niet te weten. En ik denk dat het iets te maken heeft met wat ons vader van me heeft verzocht, ben ik verkeerd? "
Misaki verstijft heel even, haar ogen slaan op naar mij, ze bevatten bedwongen tranen, maar even snel slaat ze ze weer neer en drukt ze zich dichter tegen mijn schouder. "Onii-Chan merkt toch alles van mij, en hij heeft gelijk..." Het snikken onderdrukkend biecht ze, zonder op te kijken alsof ze zich schaamt, dat ze het niet kan verdragen dat ik niet langer bij haar zou zijn, als ik zou trouwen. Dat ze het niet eerlijk vond dat het zo moet gaan. Dat ze op de wereld was gekomen om mij te troosten en niet echt andersom, zeker nu ik meer dan 19 jaar voor haar had gezorgd.
Ik moest even wel slikken, dit was wel een hele open bekentenis dat ze hier af stak. Ik nam haar hoofd in mijn handen en liet haar naar me op kijken. "Stil maar zusje, het komt er ooit van, dat is nu eenmaal het leven. Maar zo ver zijn we nog niet hoor. En ik ben blij dat ik jou heb, zelfs al zou ik vroeg of laat trouwen, dat zal niet meteen veranderen, of ooit kunnen veranderen. " Ik zie dat ze hier van kalmeert, en een klein glimlachje komt op haar lippen. Ik neem haar vast en kus haar op haar voorhoofd, om haar heel teder los te laten, mijn werk roept immers.
Maar nog voor ik buiten ben grijpt Misaki me van achteren vast en drukt zich stevig tegen me aan. Ze rilt over haar hele lijf, haar stevige borsten drukken tegen mijn rug door de stof van ons beider kleren heen. "Alsjeblieft, Onii-Chan, ga niet weg, blijf bij me, ik wil nu niet alleen zijn!"
Ik zucht en draai me in haar armen om. Weer heb ik haar hoofdje vast. In haar ogen staat geen verdriet meer te lezen, maar een nieuw, ongekend verlangen. "Onee-Chan...Je weet dat ik moet werken, en ik zou ook liever hier bij je blijven, maar dat kan nu even niet,..." verder raak ik niet, het verdriet in haar ogen komt immers terug en al ken ik Misaki goed genoeg, het is geen gespeeld verdriet zoals sommige kinderen wel eens zouden doen als ze hun zin niet kregen. Daarvoor had Misaki teveel mijn voorbeeld gevolgd. Ik zucht wederom en druk haar weer tegen me aan. "Goed dan, ik zal bij je blijven, maar enkel vandaag, goed? Morgen moet ik echt gaan werken want we hangen van 2 lonen af nu..." Ze kijkt even op en knikt. Misaki weet heel goed dat ik me niet veel kan veroorloven maar ze weten op mijn werk ook welke lastige situatie we in zitten. Een snel telefoontje en ze geven me zonder vragen een snipperdag. Ze weten ook wel dat ik de dag nadien dit meer dan goed maak.
Misaki staat achter me, ze glimlacht naar me. Haar haren zijn in een lange vlecht opgestoken, met een lichte brush vooran waardoor haar ogen soms tussen de strengetjes haar door lijken te kijken. Verder draagt ze een topje met daarover een soort vestje, dat laag genoeg is uitgesneden om een behoorlijk deel van haar hals en borst vrij te laten, waardoor de welving van haar borsten duidelijk te zien is. Daaronder een makkelijk doch relatief kort rokje en zwarte zelf ophoudende kousen. Een beetje zoals sommige schoolmeisjes die ze regelmatig op manga-afbeeldingen had gezien. Niet voor het eerst besef ik dat Misaki er toch maar heerlijk uitziet.
Wanneer ik de telefoon neerleg neemt ze mijn hand en neemt ze me naar haar kamer, die blijkbaar wel eens opgeruimd mag worden. Iets wat ze ook wel van mij wat over heeft genomen, moet ik wel bekennen. Als we op haar bed zitten, maak ik er uiteraard een opmerking over (mijn kamer is de laatste tijd veel opgeruimder) en zeg haar dat we er goed aan doen haar kamer misschien met ons tweetjes op te ruimen. Ze vindt het goed en in een klein halfuurtje is alles opgeruimd. Opvallend veel lingerie komt hierbij boven water, waarbij ik me toch ietwat verbaas dat er diverse modellen strings, bustiers en allerhande setjes tussen zitten. Misaki ziet dat ik er me over verbaas, om van bepaalde kledingstukken zoals een leren rokje en dito topje maar te zwijgen. "Ik weet nog dat ik me schaamde over mijn opkomende borstjes, dat ik het niet met mama kon bespreken want jij was haar voor...En toen ben jij met mij naar een lingeriewinkel geweest, waarbij jij me aan mijn eerste bh hielp" zegt ze met een duidelijke blos op haar gezicht. Ik knik, want vaak dat ze mij meevroeg als ze voor kleren ging kijken ipv haar vriendinnetjes mee te vragen. "Als ik dit zo zie, denk ik niet dat je mijn advies nog echt nodig hebt..." Ik neem het leren setje op, waarbij Misaki schalks lacht. Ze zegt dat ze het ooit eens besteld had uit een catalogus maar nog nooit durfde dragen. Ze wilde het houden voor een speciale gelegenheid maar die is nog niet gekomen.
Misaki legt alles weg en komt weer naast me op bed zitten. Ze legt haar hoofd in mijn schoot, en zo blijft ze even liggen, alvorens ze zich weer naar mij keert. "Onii-Chan...Ik zou zo graag willen dat we meer konden zijn dan broer en zus..." Ik kijk naar haar en vraag wat ze daar mee bedoelt, al kan ik het antwoord wel raden. "Jij bent de enige man en jongen in mijn leven, als ik zie hoe sommige jongens van mijn leefrijd zich gedragen... Jij plaatste je altijd op mijn niveau en maakte me al snel heel volwassen voor mijn leeftijd. Alles wat ik van problemen had, jij kwam met een oplossing. Al moest je soms wel in mijn plaats het tegen onze ouders zeggen, omdat ik niet goed wist hoe er over te beginnen. Maar toch is er iets wat je me niet hebt willen bijbrengen. En ik heb daar nooit behoefte aan gehad,...Tot nu..." Ze heeft weer tranen in de ogen. Ik weet wat ze bedoelt, en het is me nooit ontgaan dat Misaki meer dan enkel maar zusterlijke liefde voor me koesterde. Om die reden weerhield ik me ervan haar wel die zaken bij te brengen.
Maar met de dood van mijn vader is alles anders geworden voor ieder van ons, en dat op een verschillende wijze voor elk van ons.
"Onii-Chan, ik weet dat het verkeerd is, maar ik wil héél dicht bij je zijn... Zo dicht dat er niets is behalve wijzelf...Alsjeblieft, maak een vrouw van mij en wordt jij mijn man, al is het enkel voor onszelf..." Ik schrik, maar voor ik ook maar iets kan doen of zeggen duwt ze me op bed en komt boven me hangen. Ze wacht toch op mijn goedkeuring. "Misaki, dit kan echt niet...Maar als ik in je ogen kijk, en jij in de mijne, dan weet ik dat ik je nooit iets uit je hart heb geweigerd. Voor één keer dan, wil ik dat doen, maar enkel één keer. En wanneer jij zegt dat ik moet stoppen, is het meteen ook gedaan. Goed?" Misaki knikt, en laat zich zakken tot onze lippen elkaar raken.
Misaki heeft nog nooit een vriendje gehad, maar ik had nooit verwacht dat de reden daarvoor zo diep geworteld zat: Al die jaren groeide haar zusterliefde in haar door tot een pure vorm van liefde, maar nooit voorheen had ze het kunnen bekennen. Nu kuste ze mij, en ik haar, waarbij ze al kussend mijn hele gezicht afging. Ik genoot er van, al bleef mijn geweten me in het achterhoofd bonken dat ik dit niet toe mocht laten. Het is gewoon te heerlijk. Wanneer ze me in de nek zoent kom ik overeind en neem haar hoofd weer in mijn handen, en zoen haar vol op de mond. Maar ze voelt hoe ik mijn mond open en mijn tong ertussen slip. Ze kopieert de beweging en al gauw tongen we zachtjes, teder, en in stilte. Enkel onze ademhaling en het gesmak van onze lippen is te horen. Met onze handen beroeren we elkaars hals, schouders en armen, waarbij we al gauw elkaar vastnemen en al kussend dicht tegen elkaar aan kruipend. Misaki neemt dan het initiatief en glijdt onder mijn kostuumvest, trekt de panden van mijn hemd uit de broek en voelt met licht klamme handen over mijn rug. Ze rilt all over, ik voel dat ze enorm naar me verlangt, naar me aan te raken. Ze verbreekt de kus en duwt me weer op bed, waarna ze mijn das losknoopt alvorens aan de knoopjes van mijn hemd te beginnen. Als dat open is, trekt ze het met de vest en al uit en met enige hulp verdwijnen das, hemd en vest bovenop haar hoop vuile was (niet de lingerie, die hadden we al in een wasje gestoken), waarbij ze me met tong en lippen aan mijn tepels begint te likken en te zuigen, terwijl haar handen over mijn borstkas, buik en flanken strelen. zo glijdt ze naar beneden, om met haar tanden uiteindelijk mijn ritssluiting te openen. Mijn paal springt, nog gehuld in de slip, door de opening naar buiten. Met fijne, spitse vingers beroert ze hem, de slip er nog steeds over, alvorens hem er uit te halen en de voorhuid weg te trekken, waardoor de dieppaarse eikel tevoorschijn komt.
Ze kijkt hoe een druppel voorvocht uit het gleufje komt, welke ze met haar wijsvinger dan aanraakt en meteen mijn eikel kletsnat er mee maakt. In nog geen tijd staat mijn lul stijf overeind zoals nooit te voren, waarna ik vindt dat het tijd wordt om de rest van onze kleren uit te spelen. In geen tijd heeft zij nog enkel haar stringetje aan en de kouzen, ik ben alle kleren kwijt. Toch weet ik nog uit mijn portefeuille een condoom te grissen, want al overschrijdt ik bepaalde grenzen vandaag, sommige wil ik niet over gaan.
Ze glimlachte als ze het zag, blij dat ik haar ook nu nog voor erger wilde behoeden.
Ik lig terug op bed, en beroer haar stevige borsten terwijl zij mij vol overgave pijpt. Ze kan het heel goed, maar voel desondanks dat het haar eerste keer is. Ik geniet zeker, maar wil ook wat doen, en nog voor ze het goed en wel beseft, ligt zij onder en draai ik me om zodat ze mijn lul verder kan zuigen, terwijl ik haar natte slipje bewerk. Met spitse vingers voel ik haar schaamlip- jes door de dunne stof van haar stringetje zitten. Ze kreunt van de aanraking, terwijl ze blijft spelen met mijn lul. Ik schuif de string opzij en merk dat ze een fijn geschoren poesje heeft, terwijl haar kutlipjes volledig van alle omringende haar ontdaan zijn. Een glimmend klitje lacht me tegemoet, haar kutlipjes glanzen van haar eigen geile nat, als ik er een speelse vinger doorhaal.
Misaki antwoordt door ineens heftiger aan mijn lul en ballen te werken, waardoor ze me plots tot een hoogtepunt beroert. Ik probeer haar nog te waarschuwen maar het is te laat. Met enkele krachtige schokgolven schiet mijn zaad haar mondje in, zoveel dat ze moet lossen. Kuchend en hoestend komt ze ook bij, om zich te verontschuldigen, dat ze niet alles kon slikken. Dan kruipt ze op handen en voeten naar me toe, om mijn lul schoon te likken. Als dat is gebeurd staat hij weer mooi overeind en laat ze zich achterover op bed vallen. De benen gespreid, smeekt Misaki me dat ik haar moet komen bevrijden.
Ik klim op haar, nadat ik een condoom om heb gedaan en uiterst voorzichtig kom ik met de tip in haar. Hoewel ik voel dat ze nauw is voel ik ook dat ze me dieper wil want haar kutje zuigt me als het ware naar binnen. Ze verkrampt van het genot dat ze voelt en haar benen, nog steeds in de nylon kousen, verstrengelen zich om mijn middel, haar armen rond mijn nek. Met een gesmoorde gil neemt ze me in haar op. Pas als ze weer wat ontspant beweeg ik me in haar, ik voel dat ze nog steeds rilt van de gevoelige aanrakingen die de bewegingen brengen, maar ze fluistert enkel dat ik door moet gaan. Al gauw ontspant ze zich volledig en neemt ze mijn bewegingen op door zelf te bewegen. Als twee geoliede machines bewegen we met en voor elkaar, als ik uiteindelijk tot de wortel in haar glijd en ik Misaki diep kan neuken. Ze neemt me helemaal en stoot nog steeds tegen, genietend van de diepe liefkozing die we beide ervaren in onze heerlijke doch verboden daad. Haar borsten bewegen mee op de maat van ons liefdesspel, maar doordat ze zo stevig zijn vliegen ze niet alle kanten uit maar deinen ze mooi mee op de maat.
Misaki voelt hoe haar eerste orgasme er aan komt, maar vecht er dapper tegen omdat ze graag met mij wil klaarkomen, waardoor ze onbewust haar kutspieren aanstuurt om me te beginnen melken. Het duurt dan ook niet lang voor ik mijn tweede lading voel borrelen. In een hevige gil bekent Misaki haar klaarkomen, onmiddellijk gevolgd door mijn eigen explosie. Zo heftig komen we dat Misaki haast flauwvalt en ik me bijna voorover laat vallen.
Snel laat ik me naast haar vallen, waarbij ze spontaan tegen me aan komt liggen, met de andere hand haar laken over ons heen trekkend. We zeggen niets, maar genieten na, samen...
Als we wat meer op ons evenwicht terug zijn gekomen, komt Misaki overeind. Haar ogen spreken boekdelen, ze is van plan deze ene keer maximaal te benutten om met me te vrijen. Speels vraagt ze zelfs 'Heb je nog condooms, Onii-Chan?'
Ik knik ja, en zeg er meteen achteraan dat ik ook nog niet voldaan ben, maar dat we zeker het uur in de gaten moeten houden...
Wordt vervolgd!
Reacties op dit verhaal laat zelf een reactie achter...
Nog geen reacties gevonden. Schrijf jij de eerste?